करन महरा
मुलुक लामो कालखण्डको राजनितिक खिचातानिका बिच विभिन्न तह पद्दतिका चुनावी पकृयाहरु पार गर्दै युगको नौलो खुड्किलोमा प्रवेश गरेको छ । परिवर्तनकामि नेतृत्व द्वारा गरिएका विभिन्न चरणका आरोह अवरोहका बिच समृद्धि तर्फको मार्ग पहिल्याउने स्वर्णिम अवसर समेत जुटेका बखत ऐतिहाँसिक उपलब्धी हरुको संस्थागत गर्दै मुलुकको उज्वल भविस्यका खातिर सबै एकजुट हुनुपर्ने बेला आईसकेको छ । ईतिहाँसका विभिन्न कालखण्ड हरुमा राष्ट्र ,राष्ट्रीयता र राष्ट्रीय स्वाभिमानका खातिर विभिन्न चरणमा आन्दोलनहरु हुँदै आएका छन् !राष्ट्रीयताकै खातिर मुलुकले ठूलो परिणाममा मानविय तथा भौतिक क्षतिको सामना गर्नुपरेको तितो यथार्थ त अँझै छर्लंङ्गै छ।

तर कुनै- कुनै कालखण्ड यस्ता समेत रहे जहाँ रास्ट्रीयताकै खातिर जीवन बलिदानी गर्दा समेत राज्यले नै विभेद गरेकोपो होकि भन्ने संसय समेत रहन पुगेको छ! गत फाल्गुन २६ गते ,बिहिबार अर्थात आजकै दिन सिमाना बिबादकै बिषयलाई लिएर देशको सिमाना रक्षार्थ अघि बढेका एक निर्दोष नेपालिको छातिमा ताकेरै भारतिय सिमा सुरक्षाबल एस.एस.बि. ले गोलि हानी हत्या गरेको थियो ।तत्पश्चात भड्किएको मानव सागरले भारतिय ज्यादतिको बिरोध गर्दै आन्दोलन समेत गरे । राष्ट्रीयताका खातिर भारतिय ज्यादती र नांङ्गो हस्तक्षेपका बिरुद्द आन्दोलित मानव सागरले स्वाभिमान रक्षाका लागि भारतिय आतंक तत्काल रोकिनुपर्ने तथा सहिद गोविन्द गौतमका हत्याराको पहिचान गरि कार्वाही गरिनुपर्ने र आन्तरिक मामला माथिको दमन रोक्न कुटनितिक रुपमै पहल गर्न सरकार समक्ष समेत आग्रह समेत गरेका थिए । तर सरकारले तत्काललाई स्थिती साम्य पार्ने बाहानामा केही मौखिक प्रतिबद्धता गरि स्थिती सान्त पार्ने काम बाहेक गतिलो कुनै काम अँझैसम्म पनि गर्न सकेको छैन ।नत कुनै कुटनिक पहल नै गरियो सरकारका तर्फ बाट । यस्तै हो भने यो एका देशको कथामै सिमित रहने छ। नेपाली ईतिहाँसमा गत फाल्गुन २६ गतेको त्यो कालो दिन त्यति सजिलै बिर्सिहाल्ने खालको पनि होईन ।

लेखक: करन महरा

नजिकको घनिष्ट मित्रराष्ट्र भारतले बेला बखत रोटिबेटिको नालिबेली सुनाउने गरेतापनी समय- समयमा देखाउने उसैको चर्तिकला बाटै प्रष्ट हुन्छ की उ नेपाल संङ्ग कस्तो खालको सम्बन्ध बनाउन चाहान्छ !

भारतले नेपाल माथिको हेपाह प्रवृत्तिकै कारण समय समयमा नेपाल माथी नाकाबन्दि समेत लगाउँदै आईरहेको छ ।नेपालको आन्तरिक मामिला माथी हस्तक्षेप तथा दवाब सृजना गरि आफ्नो अनुकुलको निर्णय गराउन जहिल्यै चतुर्याईँ गरि रहन्छ ,जबकी राष्ट्रसंघको वडापत्र १९४५ को सिद्धान्त अन्तर्गत अन्तराष्ट्रीय सम्बन्धहरुको सन्दर्भमा “कुनैपनी सदस्य राष्ट्रहरुले अरु राष्ट्रकी प्रदेश तथा राजनितिक स्वतन्त्रताको बिरुद्द शक्तिको प्रयोग या धम्की दिने छैन ।” भनी उल्लेख छ ।

भारतले नेपालको विभिन्न स्थानहरु सुस्ता,कालापानी ,लिपुलेक देखि प्याराताल सम्मको अतिक्रमण गर्दै आईरहेको छ यद्धपी नेपाल सरकार मौन किन ?

सहिद गोविन्द गौतमकै बिषयलाई लिएर त्यस बखत विभिन्न समितिहरु ,सिमा सुरक्षा समितिहरु बनाईएका थिए।भारतिय बिस्तारवादका बिरुद्द राष्ट्रीयता र स्वाभिमानको बचाउ गर्दै भावनामा बहकिएर वास्तबिकताको कठोर चट्टानमा बजारिए पछिको हविगत के हुन्छ ?हुनत सहिद गोविन्द गौतमको हत्या छानबिको बिषयमा पोस्टमार्टम पछिको प्रहरिको रिपोर्टमै मृतकको शरिरमा लागेको गोलि नेपा लका कुनैपनि सुरक्षा निकयले प्रयोग नगर्ने हुँदा उक्त गोलि भारतिय सुरक्षाकर्मिकै भएको प्रमाणित सहितको रिपोर्ट गृहमन्त्रालय पुगिसकेको छ ।यद्धपी हालसम्म नेपालसरकारका तर्फबाट कुटनितिक तवरले कुनैपनि पहल हुन सकेका छैनन,,न त उक्त बिषय छनबिनका लागि नेपाल सरकारले अन्तराष्ट्रीय अदालत लाई नै गुहार्यो।